Almanca dil bilgisi · B2
Kiplik parçacıkları: doch, mal, ja, eben, halt, denn, eigentlich
Modalpartikeln: doch, mal, ja, eben, halt, denn, eigentlich
Kural
Kiplik parçacıkları, cümlenin ortasında duran ve cümleye bir tutum katan küçük vurgusuz kelimelerdir – konuşulan Almancayı doğal kılarlar ve neredeyse çevrilemezler. 'doch': rica ya da bilinen bir şeyi hatırlatma (Komm doch mit! Das weißt du doch.); 'mal': ricayı rahat bir havaya sokar (Kannst du mal kommen?); 'ja': bilinen ya da şaşırtıcı bir şey (Das ist ja toll! Du weißt ja, wie er ist.); 'eben'/'halt': kabullenmek gerekir (Dann müssen wir eben warten.); 'denn': soruyu dostça ve ilgili kılar (Wie heißt du denn? Was ist denn los?); 'eigentlich': rahat bir soru ya da bir çekince (Wo wohnst du eigentlich? Eigentlich wollte ich früher gehen.); 'schon': güven verir ya da kabul eder (Das wird schon klappen.); 'wohl': tahmin (Er ist wohl krank.). Fiilden ve zamirlerden sonra, genellikle tümleçten önce gelirler ve neredeyse yalnızca ana cümlelerde ve sorularda kullanılırlar, resmî mektuplarda değil.
Örnekler
- Setz dich doch! Möchtest du einen Kaffee?
- Otursana! Bir kahve ister misin?
- Was ist denn passiert? Du siehst ja ganz blass aus.
- Ne oldu ki? Bembeyaz görünüyorsun.
- Kannst du mir mal kurz helfen?
- Bana bir saniye yardım ediversene?
- Der Zug ist weg. Dann nehmen wir eben den nächsten.
- Tren gitti. O zaman bir sonrakine bineriz artık.
Dikkat
- Doch komm mit! → Komm doch mit!
Kiplik parçacıkları cümlenin ortasında, fiilden sonra durur, asla 1. sırada değil (orada 'doch' vurgulu bir karşı çıkış olurdu). - Sehr geehrte Frau Weber, schicken Sie mir doch mal die Unterlagen. → Sehr geehrte Frau Weber, könnten Sie mir bitte die Unterlagen schicken?
'doch mal' birbirini tanıyan kişiler arasındaki sohbet üslubudur; resmî bir mektupta yersiz durur. - Wie heißt du eben? → Wie heißt du denn?
Dostça sorular 'denn' alır; 'eben' bir şeyin kabullenilmesi gerektiğini ifade eder.
Kuralın Almancası
Modalpartikeln sind kleine unbetonte Wörter im Mittelfeld, die einem Satz eine Haltung geben – sie machen gesprochenes Deutsch natürlich und lassen sich kaum übersetzen. „doch“: Aufforderung oder Erinnerung an Bekanntes (Komm doch mit! Das weißt du doch.); „mal“: macht eine Bitte beiläufig (Kannst du mal kommen?); „ja“: etwas ist bekannt oder überrascht (Das ist ja toll! Du weißt ja, wie er ist.); „eben“/„halt“: man muss es hinnehmen (Dann müssen wir eben warten.); „denn“: macht eine Frage freundlich interessiert (Wie heißt du denn? Was ist denn los?); „eigentlich“: beiläufiges Fragen oder eine Einschränkung (Wo wohnst du eigentlich? Eigentlich wollte ich früher gehen.); „schon“: beruhigt oder räumt ein (Das wird schon klappen.); „wohl“: Vermutung (Er ist wohl krank.). Sie stehen nach dem Verb und den Pronomen, meist vor der Ergänzung, und fast nur in Hauptsätzen und Fragen, nicht in formellen Briefen.
Kursta nerede karşına çıkar
- Psikoloji ve kişilik (B2)
Daha fazla B2 dil bilgisi: tüm B2 kuralları · B2 kursu.