Gramatyka niemiecka · C1

Konjunktiv I w mowie zależnej: Er sagt, er habe keine Zeit

Konjunktiv I in der indirekten Rede: Er sagt, er habe keine Zeit

Konjunktiv IKonjunktiv II in der indirekten Rede

Reguła

W wiadomościach, sprawozdaniach i tekstach oficjalnych mowę zależną oznacza się trybem Konjunktiv I, który jasno pokazuje, że to wypowiedź innej osoby. Tworzenie: temat czasownika + końcówki z e: ich habe, du habest, er habe, wir haben, ihr habet, sie haben; 'sein' jest nieregularne: ich sei, du seist, er sei, wir seien, ihr seiet, sie seien. Najczęstsza jest 3. osoba liczby pojedynczej (er habe, sie komme, es gebe). Tam, gdzie Konjunktiv I pokrywa się z trybem oznajmującym (wir haben, sie kommen), używa się zamiast niego Konjunktiv II (wir hätten, sie kämen) albo 'würde' + bezokolicznik. Przeszłość: Konjunktiv I od haben/sein + imiesłów czasu przeszłego: Er sagte, er habe nichts gewusst / er sei zu spät gekommen. Przyszłość: er werde kommen. Czasownik wprowadzający zostaje w trybie oznajmującym; po nim następuje zdanie z dass albo zdanie główne.

Przykłady

Die Ministerin erklärte, die Reform sei notwendig und werde im Herbst beschlossen.

Minister powiedział, że reforma jest konieczna i zostanie uchwalona jesienią.

Der Sprecher sagte, man habe die Anwohner rechtzeitig informiert.

Rzecznik powiedział, że mieszkańcy zostali poinformowani na czas.

Die Studierenden betonten, sie hätten keine andere Wahl gehabt.

Studenci podkreślili, że nie mieli innego wyboru.

Der Zeuge gab an, er habe den Täter genau gesehen.

Świadek zeznał, że wyraźnie widział sprawcę.

Uwaga

• Der Sprecher sagte, dass er keine Zeit hat. → Der Sprecher sagte, er habe keine Zeit.
  W oficjalnej mowie zależnej używa się Konjunktiv I (habe); tryb oznajmujący jest zwykły tylko w języku mówionym.
• Sie sagten, sie haben das Haus verkauft. → Sie sagten, sie hätten das Haus verkauft.
  'sie haben' jest identyczne w Konjunktiv I i w trybie oznajmującym, dlatego używa się zamiast niego Konjunktiv II: hätten.
• Die Ministerin sagte, dass die Reform sei notwendig. → Die Ministerin sagte, dass die Reform notwendig sei.
  W zdaniu z dass czasownik odmieniony idzie na koniec, także w Konjunktiv I.
• Er sagte, er habe morgen kommen. → Er sagte, er werde morgen kommen.
  Przyszłość w mowie zależnej: werde + bezokolicznik. 'habe' + bezokolicznik nie istnieje.
• Er sagte, er wäre gestern krank gewesen. → Er sagte, er sei gestern krank gewesen.
  Gdy Konjunktiv I jest jednoznaczny (sei), ma pierwszeństwo w oficjalnej mowie zależnej; 'wäre' może zostać odczytane jako wątpliwość co do wypowiedzi.

Reguła po niemiecku

In Nachrichten, Berichten und formellen Texten wird wiedergegebene Rede im Konjunktiv I markiert; so bleibt klar, dass es die Aussage einer anderen Person ist. Bildung: Verbstamm + e-Endungen: ich habe, du habest, er habe, wir haben, ihr habet, sie haben; „sein“ ist unregelmäßig: ich sei, du seist, er sei, wir seien, ihr seiet, sie seien. Am häufigsten ist die 3. Person Singular (er habe, sie komme, es gebe). Wo der Konjunktiv I mit dem Indikativ zusammenfällt (wir haben, sie kommen), nimmt man den Konjunktiv II (wir hätten, sie kämen) oder „würde“ + Infinitiv. Vergangenheit: Konjunktiv I von haben/sein + Partizip II: Er sagte, er habe nichts gewusst / er sei zu spät gekommen. Zukunft: er werde kommen. Das einleitende Verb steht im Indikativ; danach folgt ein dass-Satz oder ein Hauptsatz.

Gdzie pojawia się w kursie

• Kultura i nauka (B2)
• Społeczeństwo w przemianie (C1)

Więcej gramatyki C1: wszystkie reguły C1 · kurs C1.